Klarenbeek


Familie

Klarenbeek
het familiewapen
het wapen van de familie Klarenbeek

Blazoen

Schild:
zilver gemanteld met groen, over het erepunt een golvende zilveren balk, in de voet een eigenlijke rode roos

Helm en teken:
op een steekhelm een groene kan.

Dekkleden:
groen, gevoerd met zilver.


Een blazoen is een formele beschrijving van een wapen in heraldisch jargon. Zilver betekent wit. Eigenlijk betekent: met de natuurlijke kleuren.



Het wapen van Klarenbeek
Dit wapen mag worden gevoerd door alle naamdragende nakomelingen van Theodorus Klarenbeek, geboren op 28 oktober 1927 te Utrecht. Hij stamt af (zie de stamreeks) van Jan Hendricksen van Klarenbeeck die op 14 april 1683 te Utrecht is gehuwd met Dirkje Leenderts Jacobs. Jan van Klarenbeeck heeft gewoond te De Bilt en Groenekan en is overleden tussen 25 mei 1722 en juni 1726.
Dit wapen is in 1999 ontworpen door een zoon van Th. Klarenbeek en op zijn verzoek op 17 maart 2005 geregistreerd in het register van familiewapens van het Centraal Bureau Genea- logie (CBG Nr. 932)

De afbeelding hierboven is gescand van een gouache, die is gemaakt door Cor Böhms, heraldisch kunstenaar.


Symboliek
het schild: Dit is een zogenoemd sprekend wapen. De golvende balk tegen een groene achtergrond stelt een beek voor. Deze beek is wit en dus: klaar, helder. De golvende balk op een groen veld is dus een klare(n)beek.
De kleur groen is gekozen omdat het de overheersende kleur is van het gebied ten noorden van Utrecht, vanwaar de familie stamt. (weilanden en nog eens weilanden)
De roos is een symbool van het goede en het mooie. De kepervorm van de mantel geeft een streven naar boven aan. Dus: streven naar het goede en het mooie.

het helmteken: De familie Klarenbeek heeft heel lang in of nabij het dorp Groenekan gewoond. Bovendien had stamvader Jan van Klarenbeeck begin 18e eeuw een tapperij in Groenekan. Zo wordt de groene kan als helmteken een dubbel symbool: voor het dorp en voor het beroep van de stamvader.


Wapenrecht
In Nederland is iedereen van oudsher vrij om een familiewapen aan te nemen en te voeren. Ridders zijn tekens gaan voeren op hun schilden, helmen etc. om identificatie mogelijk te maken. Anders waren in het strijdgewoel vriend en vijand niet van elkaar te onderscheiden. Maar reeds in de late Middeleeuwen was het in de Nederlanden gewoon geworden dat ook vrije burgers een wapen voerden. Daarvoor behoefde men niet van adel te zijn en evenmin een wapenrusting te hebben. Er is een gewoonterecht ontstaan dat in de zuidelijke Nederlanden (nu België) ook is opgeschreven.


De wapens voor de Nederlandse adel worden sinds 1814 geregeld door de Hoge Raad van Adel. Anderen kunnen hun familiewapen vrijwillig laten registreren bij het CBG. De Nederlandse wetten bevat geen wapenrecht. Maar het is wel een onrechtmatige daad (art. 6:162 BW), wanneer men zonder recht het wapen van een andere familie gaat voeren (usurpatie). Het is niet genoeg om de achternaam te dragen van de familie waaraan het wapen toebehoort. Genealogisch onderzoek is nodig om vast te stellen dat men in rechte lijn afstamt van degene die het wapen als eerste rechtmatig heeft gevoerd.


Deze site bestaat dankzij The Next Generation of Genealogy Sitebuilding ©, v. 10.0.2
geschreven door Darrin Lythgoe 2001-2017   -   webdesign 2013 © M. Klarenbeek